Stijging van de zeespiegel

T.g.v. het warmer worden van het klimaat zal de zeespiegel gaan stijgen.  Er zijn rapporten over verschenen waarin men in een "worst case scenario" voor Nederland in het jaar 2100 een zeespiegelstijging van 1.2 meter in het vooruitzicht stelde.

Al weer een paar maanden geleden stond er een artikel over in NRC (6/12/2008, door Karel Knip).  Daarbij werd een effect beschreven dat in de vergetelheid was geraakt, maar nu weer wordt opgepakt.  En dat is het effect van de zelfgravitatie.  In het plaatje hieronder wordt het weergegeven.

Als de Groenlandse IJskap zou wegsmelten zou de zee langs de kusten van Groen- land dalen, omdat het aantrekkende effect van de IJskap verdwijnt. Op ± 2000 km afstand speel je quitte, en op grotere afstand stijgt de zeespiegel.  Op 180 graden afstand is de zeespiegelstijging het grootst.  Zie de tekst van het artikel.

Het betekent dat wij in Nederland veel meer te vrezen hebben van een afsmelten van de West Antarctische IJskap, dan van de Groenlandse IJskap.  Bovendien is het zo dat indien de eerstgenoemde smelt er een (binnen)zee bij komt.  Omdat daarna de aardkorst omhoog veert loopt deze enigszins leeg naar de rest van de oceanen.

In het bovenstaande plaatje wordt dit weergegeven.  Dit maakt het doen van uit- spraken over de te verwachten zeespiegelstijging tot een lastige zaak.  De zelf- gravitatie effecten, de onzekerheden over het gedrag van de grote ijskappen op Groenland en Antarctica, het terugveren van de aardkorst, de massabalans (neer- slag versus afsmelting), en noem zo maar op, het speelt allemaal mee.

Mazzel & broge, Evert

Naschrift 14/2/2009:
Vandaag plofte een tijdschriftje waarop ik geabonneerd ben in de bus.  Het heet "Het Weer Magazine".  Daarin stond – uiteraard uitvoeriger dan hierboven – een soortgelijk verhaal: Dé zeespiegelstijging bestaat niet.